my first two weeks in birmingham

Mijn eerste twee weken hier in Birmingham zitten vol verrassingen: Iedere keer dat ik het stadscentrum bezoek zie ik wel weer iets nieuws. Er is altijd wel iets gaande en de stad staat niet stil. Mijn eerste bezoek overweldigd me, op het tweede staat de stad in het teken van de Pride, en op mijn derde bezoek lopen de demonstranten door de straten om hun stem te laten horen voor vrijheid. Het is een groot contrast met de rust van mijn woonplaats ten zuiden van het centrum, genaamd Maple Bank. Hier zit ik tussen de bomen die een soort muur lijken te vormen en me ontsnapping bieden aan de drukte die op de loer ligt in Birmingham. 

Vanaf Maple Bank ben je in ongeveer een half uur te voet in het centrum. Deze wandeling neemt me langs het kanaal waar Birmingham (en Peaky Blinders) bekend om staat. Zeker nu de bladeren beginnen te verkleuren is het een prachtig aanzicht zo langs het water, al scheppen de bekladderde muren ook een ander beeld van de stad. Bij Granville Street en Gas street komen de kanalen samen en zo ook de gezellige sfeer rond het water: bootjes, restaurants en winkels liggen om dit water heen en ik heb de neiging om overal te gaan zitten en een hapje te eten.

Dit is ook waar Birmingham's karakter om het hoekje komt kijken: een mix van oud en nieuw, te zien in de vele moderne gebouwen die uittorenen over de rode bakstenen om het water.

Niet veel verder ligt het prachtige Chamberlain Square en Victoria Square, al omgedoopt tot mijn favoriete plekjes vanwege de vele zitplekken, het uitzicht over meerdere historische gebouwen met prachtige architectuur en doorkijkjes in de straten die langzaam naar beneden glijden richting de Bull Ring. Hier heb ik al meerdere keren op een bankje in de zon gezeten en op mijn gemak de stad in me opgenomen. 

Dit is ook waar de Birmingham Museum en Art Gallery is gevestigd, waar ik vorige week een kijkje heb genomen! Er is nog veel dicht in het gebouw zelf, maar de vaste tentoonstelling is te bezoeken en nog een aantal anderen waarvan "Wonderland" mij het meeste bij is gebleven. Een tentoonstelling over de geschiedenis van bioscopen in Birmingham! The Electric is een van de bioscopen die "on the brink of extinction" was en na een aantal veranderingen toch nog steeds bestaat en zijn oude naam weer aan heeft genomen. Hier ga ik zeker nog eens een kijkje nemen (en ook daadwerkelijk een film kijken natuurlijk)!

Wat ik niet had verwacht van de stad was hoe heuvelachtig het zou zijn: Vanaf Victoria Square naar de Bull Ring, het grote winkelcentrum, is het nog redelijk vlak op wat trappen na. Als je dan vervolgens naar de St. Martin kerk loopt merk je pas de hoogteverschillen op. Ineens doemt de kathedraal voor je op, het lijkt wel te zweven op een wolk doordat de lucht erachter oneindig is. Maar de wereld gaat verder, al is het een aantal trappen naar beneden. Hier zijn marktjes en bruist het van de mensen. En er zijn ook vriendelijke verkopers die je falafel aanbieden terwijl je je wegwijs probeert te maken in deze bijzondere stad :)

Het is echt zoals mijn vader zei: Sommige steden zijn honden, die blaffend en enthousiast naar je toe komen, anderen zijn katten; daar moet je wat langer de tijd voor nemen om ze te leren kennen en ontdek je na verloop van tijd steeds meer bijzondere dingen.

Liefs uit Birmingham,

Eva